بلوچستانءاستمانءگل

بلوچی دود

بهار <کریم بلوچ ـ تَهل>

هزار واهگ و هزار جُهد ءِ راه و کَنڈگاں

بهار


پُل

چم پچ کتگ
زباد
جهان ءَ ساه کَشگ ءَ
چه هپت زِر و هپتاد کوه
دیمتر شُتگ
نود ؛
زمین ءِ جُل ءِ نندگ ءَ هدوک و لوٹگ انت
دل ؛
دلبرانی په وداری ءِ آسر ءَ
دِریکگ انت
من ؛
مُلک ءِ گریتگیں چَم
و سیاهیں پُرس ءِ دارگاں گنوک
مِهراں تئي
هزار واهگ و هزار جُهد ءِ راه و کَنڈگاں
ماں بیتگاں شَلوک ...
هون ءِ ندارگ ءَ
مردم گری ءِ کوش ءَ
جَلات زمانگاں چه بیتگ انت هدوک ...
بهار تام سال
بهار تام وهد و زمانگاں
ماں سُهتگیں مُلک و میتگاں کیت
بهار ما را
بهار ءِ شادهاں
آجویی ءِ پَرزونگ ءَ کَدیں
کندگانی برکت ءَ توار کنت
بهار ما را
کدیں داں سوب ءِ سیمسراں بیت رَهبَلد
کدیں کندگ و مهرانی دَنت رَهنشان
کدیں په شاده ءِ وشاتک ءِ مهمانی بیت بَراں ...
بهار
بهار ما را
کدیں مهرانی برکت ءَ مهمان کنت ...؟
کریم بلوچ ـ تَهل
۳۰/۰۱/۱۱
آستاخانف - اک